Vlak voor de zomervakantie was er een afscheidsfeest van de Hooglandseweg-Noord met de hele opleiding voor Creatieve therapie (drama, beeldend en muziek). Het was een creatief afscheid: er werd een afscheids-lied gezongen, er was een jazz optreden van een gelegenheidsbandje, er werd gedanst (zowel professioneel als zeer amateuristisch...) er werd opgetreden door de band 'Pater Moeskroen' (de originele bandleden hebben elkaar ontmoet op de opleiding).
Er zijn tranen gelaten, er is gelachen. Er heerste nog best onzekerheid over de nieuwe locatie, maar het algemene sentiment heerste dat we er iets moois van zouden gaan maken. Wij zouden CT wel naar het nieuwe gebouw brengen...! Kerst ligt onderhand alweer achter me en ik duik het nieuwe jaar in. Mooi moment om terug te blik-ken op de verhuizing. Hoe bevalt het gebouw nu? Ik heb verschillende geluiden gehoord. Docenten die ik erover gesproken heb, zijn uiteindelijk heel tevreden met de nieuwe omgeving: alles is zo lekker licht! Dankzij het licht wordt het groen rondom het gebouw nog niet zo erg gemist als gevreesd. Wel moet iedereen nog wennen aan nieuwe collega's en andere manieren van samenwerken, ruimte delen, communiceren en lokalen gebruiken. Iedereen heeft er vertrouwen in dat dit (met wat tijd) helemaal goed komt. Studenten zijn nog erg verdeeld. Er zijn vierdejaars studenten die nog nauwelijks in het gebouw zijn geweest. Zij kunnen nog niet wennen aan de nieuwe omgeving. Anderejaars zijn er (voor zover ik weet) best over te spreken, alleen de faciliteiten werken nog niet allemaal naar behoren (moeilijke toegang tot lokalen, te weinig/slechtwerkende computerfaciliteiten en het gemis aan postvakjes). Het allerbelangrijkste is echter wat mij betreft geslaagd: we zijn opgemerkt en een onderdeel geworden van de nieuwe school. We hebben in de gangen gezongen, stukken opgevoerd en de opleidingscommissie van CT heeft de gangen verwarmt met warme chocolademelk en Glühwein…
Er zijn tranen gelaten, er is gelachen. Er heerste nog best onzekerheid over de nieuwe locatie, maar het algemene sentiment heerste dat we er iets moois van zouden gaan maken. Wij zouden CT wel naar het nieuwe gebouw brengen...! Kerst ligt onderhand alweer achter me en ik duik het nieuwe jaar in. Mooi moment om terug te blik-ken op de verhuizing. Hoe bevalt het gebouw nu? Ik heb verschillende geluiden gehoord. Docenten die ik erover gesproken heb, zijn uiteindelijk heel tevreden met de nieuwe omgeving: alles is zo lekker licht! Dankzij het licht wordt het groen rondom het gebouw nog niet zo erg gemist als gevreesd. Wel moet iedereen nog wennen aan nieuwe collega's en andere manieren van samenwerken, ruimte delen, communiceren en lokalen gebruiken. Iedereen heeft er vertrouwen in dat dit (met wat tijd) helemaal goed komt. Studenten zijn nog erg verdeeld. Er zijn vierdejaars studenten die nog nauwelijks in het gebouw zijn geweest. Zij kunnen nog niet wennen aan de nieuwe omgeving. Anderejaars zijn er (voor zover ik weet) best over te spreken, alleen de faciliteiten werken nog niet allemaal naar behoren (moeilijke toegang tot lokalen, te weinig/slechtwerkende computerfaciliteiten en het gemis aan postvakjes). Het allerbelangrijkste is echter wat mij betreft geslaagd: we zijn opgemerkt en een onderdeel geworden van de nieuwe school. We hebben in de gangen gezongen, stukken opgevoerd en de opleidingscommissie van CT heeft de gangen verwarmt met warme chocolademelk en Glühwein…
RoseAnna Schönfeld 3e jaars student muziektherapie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten